Sytuacja baryczna nad Europą wskazuje na stopniową zmianę układu atmosferycznego, jednak kontynent nadal pozostaje pod wpływem aktywnej cyrkulacji. Nad północną i północno-wschodnią Europą utrzymują się układy niżowe wraz z systemami frontów atmosferycznych, natomiast nad zachodnią oraz południowo-zachodnią częścią kontynentu coraz większy wpływ wywiera wyż. Europa Środkowa pozostaje pomiędzy tymi dwoma obszarami, co sprzyja utrzymywaniu się zróżnicowanych warunków pogodowych. Polska znajduje się w zasięgu powietrza polarnego morskiego napływającego z kierunków zachodnich i północno-zachodnich. Główny ośrodek niżowy przemieścił się już nad północno-zachodnią Rosję, jednak jego oddziaływanie nadal obejmuje północno-wschodnią część kontynentu. Z niżem związane są strefy frontowe rozciągające się od północnej Skandynawii po zachodnią Rosję. Jednocześnie nad środkową Europą zaznacza się stopniowe osłabianie wpływu niżu, choć cyrkulacja atmosferyczna pozostaje aktywna. Coraz wyraźniej zaznacza się natomiast rozbudowa wyżu znad Atlantyku. Obejmuje on Wyspy Brytyjskie, zachodnią Europę oraz stopniowo rozszerza swój wpływ w kierunku centrum kontynentu. Nie oznacza to jednak pełnej stabilizacji pogody nad Europą Środkową, ponieważ obszar ten nadal pozostaje na styku oddziaływania wyżu i niżu, a granica pomiędzy tymi układami przebiega w pobliżu Polski. Najcieplejsze masy powietrza utrzymują się nad południową Europą. Wysokie temperatury nadal obejmują Półwysep Iberyjski, południową Francję, znaczną część Włoch, Bałkany oraz obszary wokół Morza Śródziemnego. Z kolei północna Europa pozostaje pod wpływem chłodniejszego powietrza związanego z aktywnymi układami niżowymi. Europa Środkowa znajduje się pomiędzy tymi dwiema odmiennymi masami powietrza, dlatego kontrast termiczny nad kontynentem nadal pozostaje wyraźny. Układ frontów atmosferycznych wskazuje, że granica pomiędzy chłodniejszym powietrzem na północy a cieplejszym na południu nadal przebiega przez znaczną część Europy. Choć główna aktywność frontowa przesuwa się stopniowo na wschód i północny wschód, nie dochodzi jeszcze do całkowitego uspokojenia sytuacji barycznej nad środkową częścią kontynentu. Rozkład izobar wskazuje na stopniowe wzmacnianie wpływu wyżu od zachodu oraz jednoczesne odsuwanie się niżu nad północno-wschodnią Europę. Taki układ sprzyja stopniowej przebudowie cyrkulacji atmosferycznej, jednak proces ten przebiega powoli. W dalszym ciągu nie obserwuje się rozległego wyżu obejmującego całą Europę Środkową, który mógłby zapewnić dłuższy okres stabilnych warunków pogodowych. Całościowy obraz sytuacji barycznej wskazuje, że Europa pozostaje w okresie przejściowym pomiędzy dominacją aktywnych układów niżowych a stopniowo wzrastającym wpływem wyżu od zachodu. W kolejnych dniach o przebiegu pogody nadal decydować będzie wzajemne oddziaływanie tych dwóch układów barycznych oraz położenie stref frontowych. Choć w zachodniej części kontynentu coraz wyraźniej zaznacza się tendencja do stabilizacji, nad Europą Środkową utrzyma się jeszcze przejściowy i zmienny charakter pogody.
Źródło: https://meteo.imgw.pl/
