Niż nad Polską, wyże na południu Europy

Układ ciśnienia w Europie pozostaje wyraźnie zróżnicowany. W środkowej części kontynentu zaznacza się płytki niż, którego centrum znajduje się bezpośrednio w rejonie Polski. Kolejny, bardziej rozbudowany ośrodek niskiego ciśnienia obejmuje Wyspy Brytyjskie, natomiast na południu Europy widoczny jest pas kilku wyżów. Najniższe wartości występują daleko na północnym wschodzie kontynentu. Polska znajduje się w centrum słabego niżu o wartości około 1012 hPa. Układ nie jest głęboki, a otaczające go izobary przebiegają w dużych odstępach. Oznacza to, że różnice ciśnienia pomiędzy poszczególnymi regionami kraju są niewielkie. Pole obniżonych wartości obejmuje również część Niemiec, Czech, Słowacji, Litwy, Białorusi i zachodniej Ukrainy. Położenie centrum niżu bezpośrednio w rejonie Polski sprawia, że kraj nie znajduje się pod dominującym wpływem żadnego z pobliskich wyżów. Wyższe wartości widoczne są zarówno na zachód i południowy zachód od naszego kraju, jak i dalej na południu oraz południowym wschodzie. Polska pozostaje więc w obszarze oddzielającym kilka ośrodków wysokiego ciśnienia. Najbardziej wyraźny niż w zachodniej części Europy znajduje się w rejonie Wysp Brytyjskich. Jego centrum osiąga około 1002 hPa, a zamknięte izobary obejmują Irlandię, Wielką Brytanię, część Morza Północnego oraz północno-zachodnią Francję. Pole tego układu rozciąga się również w kierunku krajów Beneluksu, jednak nie łączy się bezpośrednio z niżem obecnym nad Polską. Na zachód od niżu znad Wysp Brytyjskich ciśnienie szybko wzrasta. Nad Atlantykiem widoczny jest rozległy obszar podwyższonych wartości, przekraczających miejscami 1024 hPa. Pomiędzy wyżem atlantyckim a niżem położonym bliżej zachodnich wybrzeży Europy izobary są ułożone gęściej niż w centrum kontynentu. Północna część Europy znajduje się w polu umiarkowanego ciśnienia. Nad południową Skandynawią nie występuje silny ośrodek baryczny, a wartości pozostają stosunkowo wyrównane. Sytuacja zmienia się dopiero dalej na północny wschód, gdzie znajduje się rozległy niż obejmujący północną Rosję. Najniższa wartość widoczna na północno-wschodnim skraju przedstawionego obszaru wynosi około 992 hPa. Ośrodek otaczają liczne, gęsto ułożone izobary, wskazujące na znacznie większe zróżnicowanie ciśnienia niż w Europie Środkowej. Jego bezpośredni wpływ pozostaje jednak daleko od Polski. Europa Wschodnia znajduje się pomiędzy płytkim niżem znad Polski a obszarami wyższego ciśnienia rozciągającymi się dalej na południe. Nad Białorusią i Ukrainą wartości są umiarkowane, a układ izobar nie wskazuje na obecność jednego wyraźnego centrum. W kierunku Rumunii i Bałkanów ciśnienie stopniowo wzrasta. Południowa część kontynentu jest zajęta przez kilka odrębnych ośrodków wyżowych. Jeden z nich obejmuje rejon Alp i osiąga około 1022 hPa. Kolejne centra znajdują się w rejonie Rumunii, Bałkanów oraz zachodnich wybrzeży Morza Czarnego, gdzie wartości wynoszą przeważnie około 1019–1021 hPa. Wyże rozmieszczone na południu nie tworzą jednego wspólnego, zwartego centrum. Układają się jednak w szeroki pas podwyższonego ciśnienia rozciągający się od Półwyspu Iberyjskiego przez Alpy, Bałkany i Rumunię aż po okolice Morza Czarnego. Izobary są tam przeważnie rozłożone szeroko, co świadczy o stosunkowo niewielkim gradiencie barycznym. W zachodniej części Morza Śródziemnego nie zaznacza się jeden dominujący układ. Nad Półwyspem Iberyjskim oraz północną Afryką obecne są obszary umiarkowanego i podwyższonego ciśnienia. Pojedyncze centra wyżowe mają głównie znaczenie regionalne. Na południowym wschodzie Europy sytuacja jest bardziej złożona. W rejonie Morza Egejskiego znajduje się niż o wartości około 1008 hPa. Jeszcze niższe ciśnienie widoczne jest dalej na wschód, przy skraju mapy, gdzie występują kolejne ośrodki osiągające około 1001 hPa. Całościowo Europa pozostaje podzielona pomiędzy niże obecne w rejonie Polski, Wysp Brytyjskich, północno-wschodniej Europy i wschodniej części Morza Śródziemnego a pas wyżów rozciągający się przez południową część kontynentu. Polska znajduje się bezpośrednio w obrębie płytkiego niżu, ale wartości ciśnienia są stosunkowo wyrównane, a układ nie wyróżnia się dużą głębokością ani znacznym zagęszczeniem izobar.