Pas wyższego ciśnienia przez środek Europy

Układ ciśnienia nad Europą pozostaje wyraźnie zróżnicowany, jednak w porównaniu z sytuacją widoczną wcześniej coraz mocniej zaznacza się pas podwyższonego ciśnienia rozciągający się przez zachodnią, środkową i południową część kontynentu. Na północy nadal dominuje rozległe pole niżowe związane z kilkoma ośrodkami niskiego ciśnienia, natomiast Polska znajduje się pomiędzy tymi dwiema strefami – na północnym skraju obszaru wyższych wartości i jednocześnie na południe od niżów obejmujących Skandynawię. Najniższe wartości ciśnienia występują w północnej części Europy. Jeden z głównych ośrodków niżowych znajduje się na zachód od Skandynawii i osiąga około 992 hPa. Wokół centrum widoczne są zamknięte izobary, a ich dość gęste rozmieszczenie wskazuje na wyraźny gradient baryczny. Obszar niskiego ciśnienia obejmuje znaczną część Morza Norweskiego, północne rejony Morza Północnego oraz zachodnią część Skandynawii. Drugie wyraźne centrum niżowe znajduje się nad Skandynawią i osiąga około 995 hPa. Ośrodek ten jest częścią rozległego pola niżowego, które obejmuje północną Europę i rozciąga się dalej w kierunku Bałtyku. Izobary wskazują, że ciśnienie pozostaje tam zdecydowanie niższe niż nad Europą Środkową i Południową. Północ kontynentu znajduje się więc pod wpływem dwóch głównych centrów niżowych, które tworzą rozbudowany obszar obniżonego ciśnienia. Nie jest to jednorodne pole z jednym centrum, lecz układ kilku powiązanych ze sobą minimów. Największy gradient występuje w ich bezpośrednim sąsiedztwie, natomiast w kierunku południowym izobary stopniowo rozchodzą się szerzej. W kierunku Danii, północnych Niemiec i południowego Bałtyku ciśnienie zaczyna stopniowo rosnąć. Izobary przebiegające przez tę część kontynentu pokazują wyraźne przejście od niżowego pola Skandynawii do znacznie wyższych wartości obecnych dalej na południe. Ta strefa przejściowa obejmuje również północne otoczenie Polski. Polska znajduje się poza centrami głównych układów barycznych. Nad krajem nie ma zamkniętego centrum wyżu ani niżu. Wartości są wyższe niż nad Skandynawią, ale niższe od tych występujących w głównym pasie wysokiego ciśnienia rozciągającym się przez Europę Zachodnią i okolice Alp. Przebieg izobar wskazuje na wzrost ciśnienia z północy w kierunku południowym i południowo-zachodnim. Północ Polski pozostaje bliżej obszaru niżowego obejmującego Bałtyk i Skandynawię, natomiast południowa oraz południowo-zachodnia część kraju znajduje się bliżej strefy podwyższonych wartości obecnej nad Europą Środkową. Nad samą Polską izobary są rozmieszczone zdecydowanie szerzej niż w rejonie centrów niżowych. Oznacza to znacznie mniejszy gradient baryczny niż nad północną częścią kontynentu. Układ nie wskazuje na bezpośrednie położenie kraju pod silnym centrum barycznym, lecz raczej na obecność w szerokiej strefie pomiędzy niżową północą a wyżowym pasem środkowej Europy. Bardzo wyraźnie zaznacza się natomiast obszar wysokiego ciśnienia rozciągający się od zachodniej części Europy przez rejon Alp. Jeden z silniejszych ośrodków wyżowych znajduje się w sąsiedztwie Alp i osiąga około 1024 hPa. Kolejne centrum około 1022 hPa występuje bardziej na zachód. Oba układy wpisują się w rozległy pas podwyższonych wartości obejmujący dużą część Europy Zachodniej i Środkowo-Południowej. Wokół Alp występują jedne z najwyższych wartości na kontynencie. Oprócz centrum około 1024 hPa widoczne są kolejne ośrodki osiągające około 1021 hPa. Wyższe ciśnienie rozciąga się od Francji i Niemiec przez region alpejski w kierunku północnych Włoch oraz zachodnich Bałkanów. Zachodnia Europa znajduje się w rozległym polu podwyższonego ciśnienia. Nad Francją, krajami Beneluksu i sąsiednimi obszarami wartości są wyraźnie wyższe niż nad Skandynawią, a dalej na południowy zachód utrzymuje się pas około 1016–1020 hPa. Izobary są tam stosunkowo szeroko rozmieszczone. Nad Półwyspem Iberyjskim również zaznacza się obszar podwyższonego ciśnienia, z lokalnym centrum około 1021 hPa. Dalej nad Atlantykiem wartości utrzymują się na podobnym lub nieco wyższym poziomie. Zachodnia i południowo-zachodnia część kontynentu pozostaje więc zdecydowanie bardziej wyżowa niż północ Europy. Południowa Europa charakteryzuje się obecnością kilku lokalnych ośrodków wysokiego ciśnienia. W rejonie Włoch, Bałkanów oraz południowo-wschodniej części kontynentu wartości najczęściej mieszczą się w przedziale około 1015–1021 hPa. Układy te nie tworzą jednego zwartego centrum, lecz razem budują szeroką strefę podwyższonego ciśnienia. Na Bałkanach widoczne są kolejne wyże osiągające około 1018–1019 hPa, a bardziej na wschód wartości lokalnie dochodzą do około 1020 hPa. Oznacza to, że południowy pas Europy pozostaje wyraźnie odmienny od północnego, gdzie wartości spadają poniżej 1000 hPa. W południowo-wschodniej części mapy pojawiają się jednocześnie słabsze ośrodki niżowe, między innymi około 1008–1013 hPa. Są one jednak płytsze i znacznie mniej rozbudowane niż niże obecne nad Skandynawią. Stanowią lokalne zaburzenia w ogólnie bardziej wyrównanym polu barycznym południa. Wschodnia część Europy znajduje się natomiast w szerokiej strefie umiarkowanych wartości ciśnienia. Nie występuje tam równie silny kontrast jak pomiędzy Skandynawią a regionem alpejskim. Pole jest bardziej wyrównane, choć na krańcach wschodnich zaznaczają się lokalne ośrodki niżowe około 1000–1001 hPa. Całość sytuacji pokazuje bardzo czytelny podział kontynentu. Północ Europy pozostaje zdecydowanie niżowa, z głównymi centrami około 992 i 995 hPa. Środkowa, zachodnia i południowa część kontynentu znajduje się natomiast w rozległym pasie wyższego ciśnienia, którego najsilniejsze centra osiągają około 1022–1024 hPa. Polska znajduje się dokładnie pomiędzy tymi dwiema strefami. Nie leży pod centrum wyżu, ale również pozostaje poza głównymi ośrodkami niżowymi. Północ kraju znajduje się bliżej strefy niżowej Skandynawii, podczas gdy południe leży bliżej podwyższonego ciśnienia rozciągającego się przez Europę Środkową. Rozkład izobar wskazuje więc przede wszystkim na przejściowe położenie Polski pomiędzy niżową północą a wyżowym pasem na południu.