Marzec 2026 roku w Polsce był miesiącem wyraźnie odbiegającym od typowych warunków wczesnowiosennych, przede wszystkim ze względu na bardzo niski poziom opadów oraz dużą liczbę godzin ze słońcem. Najbardziej charakterystyczną cechą była silna nierównomierność opadów i ich wyraźny deficyt na większości obszaru kraju, przy jednocześnie podwyższonej temperaturze i częstej pogodzie słonecznej.
Na przeważającym obszarze Polski miesięczne sumy opadów były bardzo niskie i często ograniczały się do kilku milimetrów. Szczególnie sucho było w centrum, na północy oraz północnym wschodzie, gdzie wartości wynosiły zazwyczaj od około 2 do 6 mm, a lokalnie były jeszcze niższe. Skrajnym przykładem są Suwałki z sumą rzędu 0,2 mm, co w praktyce oznacza niemal całkowity brak opadów w skali całego miesiąca. Wyraźnie odmienna sytuacja panowała na południu kraju, gdzie opady były znacznie wyższe. W rejonach górskich i podgórskich często przekraczały 50 mm, a w Zakopanem osiągnęły około 96 mm, co oznacza, że tylko tam opady miały większe znaczenie.
Anomalia opadów potwierdza dominację bardzo suchych warunków. W większości regionów kraju opady stanowiły jedynie niewielki procent normy wieloletniej, często na poziomie kilku lub kilkunastu procent, a lokalnie jeszcze mniej. Dopiero na południu, głównie w górach, wartości przekraczały normę, miejscami osiągając ponad 150 procent, jednak miało to charakter lokalny i nie zmienia ogólnego obrazu miesiąca jako bardzo suchego.
Marzec wyróżniał się także bardzo dużą ilością słońca. Usłonecznienie było wysokie w całym kraju i w wielu regionach przekraczało 200 godzin. Najwięcej słońca odnotowano w centrum i na wschodzie, gdzie wartości dochodziły do około 230–240 godzin, natomiast najmniej na południu, szczególnie w rejonach górskich, gdzie częstsze zachmurzenie ograniczało dopływ promieniowania. Mimo to nawet tam liczba godzin słonecznych była stosunkowo wysoka. Anomalia usłonecznienia była dodatnia w całej Polsce, często przekraczając 150 procent normy, a lokalnie sięgając blisko 200 procent.
Temperatura powietrza również była wyraźnie podwyższona względem normy wieloletniej. Średnia miesięczna wynosiła najczęściej od około 6 do 7°C, z najwyższymi wartościami w centrum kraju, gdzie sięgały około 7,8°C. Najchłodniej było w rejonach górskich i podgórskich, gdzie średnia spadała do około 3,8°C. Anomalia temperatury była dodatnia na całym obszarze Polski i w wielu regionach wynosiła od około 3 do ponad 4°C, co potwierdza, że miesiąc był wyraźnie cieplejszy niż przeciętnie.
Temperatury maksymalne często osiągały wartości charakterystyczne dla późniejszej wiosny. Na dużym obszarze kraju przekraczały 17–19°C, a lokalnie na południowym wschodzie dochodziły do około 24°C. Najniższe wartości maksymalne występowały nad morzem, gdzie wpływ chłodniejszego powietrza ograniczał wzrost temperatury do około 14°C. Jednocześnie noce nadal bywały chłodne, a temperatury minimalne często spadały poniżej zera, najczęściej do około −3 do −6°C, co pokazuje, że miesiąc miał jeszcze przejściowy charakter.
Podsumowując, marzec 2026 roku był miesiącem bardzo suchym na większości obszaru Polski, z wyraźnym niedoborem opadów poza południem kraju. Jednocześnie był to okres ciepły i wyjątkowo słoneczny, z częstymi rozpogodzeniami i dużą liczbą godzin ze słońcem. Najważniejszym elementem tego miesiąca pozostaje jednak silny deficyt opadów w wielu regionach, który może mieć znaczenie dla dalszego przebiegu wiosny.
Źródło:https://modele.imgw.pl/
