Sytuacja baryczna nad Europą pozostaje zróżnicowana i nadal kształtowana jest przez oddziaływanie zarówno układów niżowych, jak i wyżowych. Nad północną częścią kontynentu oraz Skandynawią utrzymuje się rozległy niż z systemem frontów atmosferycznych, natomiast nad zachodnią Europą i wschodnim Atlantykiem zaznacza się wpływ wyżu. Pomiędzy tymi ośrodkami dominuje cyrkulacja zachodnia i północno-zachodnia, sprzyjająca przemieszczaniu się kolejnych frontów oraz napływowi chłodniejszych mas powietrza do środkowej części Europy. Polska znajduje się w zasięgu powietrza polarnego morskiego, a przez południową część kraju przebiega chłodny front atmosferyczny. Oddziela on chłodniejsze powietrze napływające z północnego zachodu od znacznie cieplejszych mas powietrza utrzymujących się nad południową Europą. Taki układ sprzyja utrzymywaniu wyraźnych kontrastów termicznych pomiędzy poszczególnymi regionami kontynentu oraz zmiennego charakteru pogody. Nad zachodnią Europą coraz większy wpływ zaznacza wyż, obejmujący swoim zasięgiem przede wszystkim wschodni Atlantyk, Półwysep Iberyjski oraz częściowo Francję i Wyspy Brytyjskie. Jednocześnie nad Skandynawią i północno-wschodnią Europą nadal dominują układy niżowe, które odpowiadają za rozległe strefy zachmurzenia oraz przemieszczanie się frontów atmosferycznych w kierunku południowym i południowo-wschodnim. Najcieplejsze masy powietrza pozostają nad południową Europą. Wysokie temperatury utrzymują się na Półwyspie Iberyjskim, we Włoszech, na Bałkanach oraz miejscami w rejonie Morza Czarnego. W tym samym czasie środkowa i północna Europa pozostają pod wpływem chłodniejszego powietrza polarnego morskiego, co ogranicza wzrost temperatur i sprzyja większej zmienności warunków atmosferycznych. Duże znaczenie ma przebieg chłodnego frontu atmosferycznego rozciągającego się od północnej Francji przez Niemcy i południową Polskę aż po Europę Południowo-Wschodnią. Stanowi on granicę pomiędzy dwiema odmiennymi masami powietrza i wyznacza obszar największych kontrastów termicznych. W jego pobliżu pogoda pozostaje najbardziej zmienna, a warunki atmosferyczne mogą różnić się nawet na stosunkowo niewielkich odległościach. Układ izobar wskazuje na utrzymanie umiarkowanego gradientu ciśnienia nad środkową Europą. Oznacza to dalszy napływ powietrza z kierunków zachodnich i północno-zachodnich oraz brak warunków sprzyjających długotrwałej stabilizacji pogody. Jednocześnie wyż znajdujący się nad zachodnią Europą nie rozbudowuje się jeszcze na tyle, aby zdominować sytuację baryczną nad środkową częścią kontynentu. Obecny układ baryczny nie wskazuje na utrwalenie jednego typu pogody na dłuższy czas. Europa Środkowa pozostaje obszarem przejściowym pomiędzy wyżami na zachodzie a niżami na północy i północnym wschodzie. To właśnie wzajemne oddziaływanie tych układów oraz położenie frontów atmosferycznych będą w najbliższym czasie decydować o dalszym przebiegu pogody nad Polską i pozostałą częścią Europy.
Źródło: https://meteo.imgw.pl/
