Układ baryczny nad Europą nadal pozostaje bardzo złożony i sprzyja utrzymywaniu się wyraźnych różnic pogodowych pomiędzy poszczególnymi regionami kontynentu. W wielu obszarach Europy dominują układy niżowe oraz związane z nimi fronty atmosferyczne, podczas gdy południowa część kontynentu pozostaje pod wpływem znacznie cieplejszych mas powietrza. Taka konfiguracja prowadzi do dużego zróżnicowania temperatur, zachmurzenia oraz warunków pogodowych. Najważniejszym elementem sytuacji synoptycznej jest rozległy obszar obniżonego ciśnienia obejmujący północną i północno-wschodnią część Europy. Centrum jednego z niżów znajduje się nad Skandynawią, a jego wpływ rozciąga się na kraje bałtyckie, północną Europę oraz częściowo Europę Środkową. Z układem tym związana jest rozbudowana strefa frontów atmosferycznych oraz rozległe obszary zachmurzenia widoczne od północnej Skandynawii po wschodnią część kontynentu. Polska znajduje się w zasięgu chłodniejszej i bardziej wilgotnej masy powietrza związanej z niżem obecnym nad północno-wschodnią Europą. W kraju nie obserwuje się wpływu silnego wyżu, dlatego pogoda pozostaje umiarkowanie dynamiczna. Zachmurzenie obejmuje znaczną część obszaru Polski, a lokalnie mogą występować opady deszczu związane z obecnością frontów atmosferycznych oraz rozwojem konwekcji. Temperatury są typowe dla połowy czerwca i najczęściej mieszczą się w przedziale od około 15 do 22°C, choć lokalnie mogą być nieco wyższe na południu kraju. Europa Środkowa znajduje się w strefie przejściowej pomiędzy chłodniejszym powietrzem obecnym na północy a znacznie cieplejszymi masami powietrza utrzymującymi się nad południem kontynentu. Wzdłuż tej granicy rozwijają się liczne chmury i strefy opadów, a miejscami również burze. Taki układ sprzyja częstym zmianom pogody i utrzymywaniu się dużej zmienności warunków atmosferycznych. Nad zachodnią Europą zaznacza się wpływ wyżu z centrum położonym w pobliżu Francji i Wysp Brytyjskich. Obszar ten charakteryzuje się wyższym ciśnieniem i bardziej stabilnymi warunkami pogodowymi. Dzięki temu w części zachodniej Europy zachmurzenie jest mniejsze, a pogoda spokojniejsza niż w regionach pozostających pod bezpośrednim wpływem niżów i frontów atmosferycznych. Południowa Europa pozostaje w zasięgu bardzo ciepłych mas powietrza pochodzenia zwrotnikowego. W Hiszpanii, Portugalii, południowej Francji, na Bałkanach oraz w części Włoch temperatury przekraczają 25–30°C, a lokalnie osiągają nawet 30–32°C. Najwyższe wartości notowane są nad Półwyspem Iberyjskim, gdzie utrzymują się warunki charakterystyczne dla pełni lata. W wielu regionach zachmurzenie jest niewielkie, a silne nasłonecznienie sprzyja dalszemu nagrzewaniu się powietrza. W rejonie Alp, północnych Włoch oraz części Bałkanów widoczne są lokalne ośrodki niżowe i strefy zbieżności powietrza. Obecność ciepłych i wilgotnych mas powietrza sprzyja tam rozwojowi chmur burzowych oraz występowaniu intensywniejszych opadów. Są to obszary, gdzie kontrasty termiczne i wilgotnościowe są szczególnie wyraźne. Północna Europa pozostaje zdecydowanie chłodniejsza. Skandynawia oraz obszary położone w pobliżu Morza Norweskiego i Morza Barentsa znajdują się pod wpływem niżów oraz chłodniejszych mas powietrza napływających z wysokich szerokości geograficznych. Temperatury są tam wyraźnie niższe niż na południu kontynentu, a duże zachmurzenie ogranicza dopływ promieniowania słonecznego. Widoczny jest więc bardzo wyraźny podział Europy na chłodniejszą północ i centrum oraz gorące południe. Polska pozostaje obecnie po chłodniejszej stronie tego kontrastu termicznego, znajdując się pod wpływem umiarkowanych mas powietrza oraz bardziej zmiennej pogody. Układ baryczny sprzyja utrzymywaniu się temperatur typowych dla czerwca, większemu zachmurzeniu i okresowym opadom, podczas gdy najgorętsze masy powietrza pozostają jeszcze nad południową częścią kontynentu.
Źródło: https://meteo.imgw.pl/
