Nad Europą utrzymuje się wyraźny podział pomiędzy dynamiczną pogodą związaną z aktywną cyrkulacją atlantycką a obszarami pozostającymi pod wpływem cieplejszych i bardziej stabilnych mas powietrza. Głównym elementem pola barycznego jest rozległy niż zlokalizowany nad północnym Atlantykiem oraz Morzem Norweskim. Z niżem związany jest system frontów atmosferycznych obejmujący znaczną część zachodniej i północnej Europy. Fronty te odpowiadają za rozległe strefy zachmurzenia oraz opadów rozciągające się od Wysp Brytyjskich przez Morze Północne aż po Skandynawię. Nad zachodnią Europą obserwowany jest napływ chłodniejszego i wilgotnego powietrza polarnego morskiego znad Atlantyku. Największe zachmurzenie występuje nad Wielką Brytanią, Francją, krajami Beneluksu oraz częściowo Niemcami. W obrębie stref frontowych występują opady deszczu, a miejscami również burze. Szczególnie aktywna strefa zachmurzenia rozciąga się od północnej Francji przez Belgię i zachodnie Niemcy w kierunku Morza Północnego. Europa Środkowa pozostaje pod wpływem ciepłej masy powietrza polarnego morskiego, która napływa z południowego zachodu. W Polsce dominują temperatury przekraczające 20°C, a na południu kraju lokalnie zbliżające się do 28°C. W wielu regionach obserwowane jest zachmurzenie kłębiaste związane z rozwojem konwekcji dziennej. Mimo obecności cieplejszego powietrza atmosfera pozostaje umiarkowanie niestabilna, co sprzyja rozwojowi lokalnych opadów i burz, szczególnie w godzinach popołudniowych. Polska znajduje się pomiędzy aktywnym systemem frontowym związanym z niżami skandynawskimi a znacznie cieplejszym powietrzem zalegającym nad południową częścią kontynentu. Taki układ sprzyja występowaniu zmiennej pogody. Obok okresów ze słońcem pojawiają się rozbudowane chmury konwekcyjne mogące przynosić przelotne opady deszczu oraz lokalne wyładowania atmosferyczne. Najwyższe temperatury występują na południu i południowym zachodzie kraju, gdzie wpływ cieplejszej masy powietrza jest największy. Nad Skandynawią dominuje rozległy niż z centrum nad północną częścią regionu. W jego obrębie występuje duże zachmurzenie i opady, szczególnie nad Finlandią oraz północną Szwecją. Jednocześnie nad północną Europą zaznacza się wyraźny kontrast termiczny pomiędzy chłodniejszym powietrzem napływającym znad północnego Atlantyku a cieplejszym powietrzem zalegającym dalej na południu. Europa Wschodnia znajduje się pod wpływem chłodniejszego powietrza polarnego. Przez zachodnią Rosję, Białoruś i częściowo Ukrainę przebiega strefa frontowa związana z niżem znajdującym się na wschód od Polski. W obrębie tej strefy występują liczne chmury warstwowe oraz opady deszczu. Temperatury są tam wyraźnie niższe niż w Europie Środkowej i Południowej. Nad południową Europą utrzymuje się dominacja bardzo ciepłych mas powietrza zwrotnikowego. Na Półwyspie Iberyjskim temperatury przekraczają 30°C, lokalnie osiągając nawet 32–33°C. Gorące powietrze obejmuje również znaczną część Włoch, Bałkanów oraz Turcji. W regionach górskich oraz nad obszarami silnie nagrzanego podłoża rozwijają się lokalne burze termiczne, jednak poza nimi pogoda pozostaje na ogół stabilna i słoneczna. Rozkład ciśnienia nad kontynentem wskazuje na utrzymywanie się aktywnej cyrkulacji zachodniej. Atlantyckie układy niżowe nadal kierują kolejne fronty w stronę Europy Zachodniej i Środkowej, podczas gdy południowa część kontynentu pozostaje pod wpływem cieplejszych mas powietrza. Oznacza to utrzymanie kontrastów pogodowych pomiędzy chłodniejszą i bardziej wilgotną północą a gorącym południem Europy. Ogólnie sytuację atmosferyczną nad Europą można określić jako dynamiczną. Najbardziej stabilna pogoda występuje nad południowo-zachodnią częścią kontynentu, natomiast największa zmienność związana z frontami atmosferycznymi obejmuje Europę Zachodnią, Skandynawię oraz częściowo Europę Środkową. Polska znajduje się w obszarze przejściowym między tymi strefami, gdzie występuje zarówno napływ ciepłego powietrza, jak i okresowy wpływ frontów oraz procesów konwekcyjnych.
Źródło: https://meteo.imgw.pl/
