Europa między wyżem a frontami. Polska w strefie zmiennej pogody
Nad obszarem Europy utrzymuje się rozległa i złożona cyrkulacja zachodnia związana z aktywnością niżów atlantyckich oraz obecnością kilku stref frontowych. Główny ośrodek niżowy znajduje się nad północnym Atlantykiem, na zachód od Wysp Brytyjskich. Z układem tym związany jest rozbudowany system frontów atmosferycznych obejmujących znaczną część zachodniej i północnej Europy. W rejonie Morza Norweskiego oraz północnej Skandynawii występuje kolejny niż baryczny, który wpływa na pogodę w północnej części kontynentu. Nad zachodnią i południowo-zachodnią Europą zaznacza się wpływ wyżu z centrum nad Francją, którego ciśnienie w centrum przekracza 1020 hPa. Wyż ten zapewnia stabilniejsze warunki pogodowe nad częścią Francji, Półwyspu Iberyjskiego oraz zachodnią częścią basenu Morza Śródziemnego. Jednocześnie nad południową Europą utrzymuje się napływ ciepłych mas powietrza zwrotnikowego, co skutkuje wysokimi temperaturami, szczególnie na Półwyspie Iberyjskim, Bałkanach oraz w rejonie wschodniej części Morza Śródziemnego.
Europa Środkowa znajduje się w strefie przejściowej pomiędzy stabilniejszym wpływem wyżu od zachodu a oddziaływaniem układów niżowych i frontów atmosferycznych od północy oraz wschodu. Przez Polskę przebiega zatoka niżowa związana z niżem skandynawskim. W jej obrębie rozwija się rozległa strefa zachmurzenia oraz lokalnych opadów deszczu. Dodatkowo przez centralną część kraju przemieszcza się front atmosferyczny oddzielający nieco chłodniejsze powietrze polarne morskie od cieplejszych mas obecnych nad południowo-wschodnią Europą.
Nad obszarem Polski dominuje powietrze polarne morskie, które napływa z kierunków zachodnich i północno-zachodnich. Masa ta charakteryzuje się umiarkowaną temperaturą oraz podwyższoną wilgotnością, co sprzyja rozwojowi zachmurzenia kłębiastego i występowaniu przelotnych opadów. W rejonach objętych oddziaływaniem frontu możliwe są także lokalne burze, szczególnie tam, gdzie występują większe przejaśnienia i silniejsze nagrzanie podłoża. Temperatura powietrza nad Polską jest zróżnicowana. Najniższe wartości notowane są na północy i północnym zachodzie kraju, gdzie zachmurzenie jest największe. W centrum temperatury osiągają około 20–23°C, natomiast na południu i południowym wschodzie przekraczają miejscami 24–25°C. Taki rozkład temperatur związany jest zarówno z różnym stopniem zachmurzenia, jak i położeniem względem strefy frontowej. Nad Europą Wschodnią znajduje się kolejny układ niżowy wraz z rozbudowanym systemem frontów. W jego obrębie występuje duże zachmurzenie oraz liczne opady obejmujące znaczną część zachodniej Rosji, Białorusi i Ukrainy. Jednocześnie nad obszarami położonymi dalej na wschód zaznacza się wpływ wyżu kontynentalnego, który ogranicza rozwój zachmurzenia i sprzyja bardziej stabilnym warunkom pogodowym.
W południowej części kontynentu obserwuje się przewagę ciepłych mas powietrza pochodzenia zwrotnikowego. Temperatury w Hiszpanii, południowych Włoszech, Grecji oraz Turcji osiągają i miejscami przekraczają 30°C. W regionach górskich oraz w strefach zbieżności mas powietrza mogą jednak rozwijać się lokalne burze termiczne. Ogólnie sytuacja atmosferyczna nad Europą charakteryzuje się znacznym kontrastem pomiędzy dynamiczną, frontową pogodą północnej i częściowo środkowej Europy a znacznie stabilniejszymi warunkami występującymi pod wpływem wyżów nad zachodnią i południową częścią kontynentu. Polska pozostaje w strefie przejściowej pomiędzy tymi dwoma obszarami, co sprzyja występowaniu zmiennej pogody z okresami zachmurzenia, opadów i przejaśnień.
Źródło: https://meteo.imgw.pl/
