Najnowsze wyliczenie długoterminowe modelu CFS E3 pokazuje interesujący obraz kolejnych miesięcy nad Europą. Najbardziej charakterystycznym elementem jest przewaga dodatniej anomalii temperatury, która pojawia się w różnych częściach kontynentu przez cały okres od września do grudnia. Jej rozmieszczenie i natężenie zmieniają się jednak z miesiąca na miesiąc. Znacznie bardziej zróżnicowanie wyglądają prognozowane anomalie opadów, ponieważ obszary z nadmiarem i niedoborem opadów przesuwają się pomiędzy poszczególnymi regionami Europy. We wrześniu dodatnia anomalia temperatury obejmuje przede wszystkim wschodnią i północno-wschodnią część kontynentu, a także część południowej Europy. Wyraźnie cieplejszy od normy obszar rozciąga się od wschodniej części Europy w kierunku Rosji, natomiast słabsza dodatnia anomalia pojawia się również nad częścią Skandynawii, Europą Środkową i basenem Morza Śródziemnego. Polska znajduje się w strefie niewielkiej dodatniej anomalii lub wartości zbliżonych do normy, bez szczególnie mocnego sygnału po jednej ze stron. Wrześniowy rozkład opadów jest znacznie mniej uporządkowany. W zachodniej i północno-zachodniej części Europy pojawiają się obszary z lekką dodatnią anomalią, podczas gdy część Europy Środkowej i Południowej znajduje się bliżej wartości normalnych lub nieznacznie poniżej normy. W Polsce nie zaznacza się jeden wyraźny sygnał obejmujący cały kraj. Większa część obszaru pozostaje blisko normy, a lokalne różnice są stosunkowo niewielkie. W październiku dodatnia anomalia temperatury staje się bardziej rozległa. Cieplejsze od normy warunki obejmują dużą część północnej, wschodniej i środkowej Europy. Szczególnie wyraźny sygnał widoczny jest nad Skandynawią oraz dalej na wschodzie kontynentu. Polska również znajduje się w obszarze temperatur wyższych od średniej wieloletniej, choć skala odchylenia nie jest jeszcze tak duża jak w prognozach na późniejsze miesiące. Jednocześnie październik wyróżnia się dość wyraźnym ujemnym sygnałem opadowym nad dużą częścią Europy Środkowej i Wschodniej. Obszar z niedoborem opadów obejmuje między innymi Polskę, Niemcy, kraje bałtyckie, część Skandynawii oraz znaczną część Europy Wschodniej. Zupełnie inaczej wygląda południe kontynentu, zwłaszcza rejon Morza Śródziemnego, gdzie model wskazuje znacznie większe prawdopodobieństwo sum opadów przekraczających normę. W listopadzie dodatnia anomalia temperatury przesuwa się mocniej w kierunku Europy Środkowej i Południowej. Cieplejsze od przeciętnych warunki obejmują między innymi Francję, Niemcy, Alpy, Bałkany, część Europy Wschodniej oraz Polskę. W centrum kontynentu sygnał staje się wyraźniejszy niż we wrześniu i październiku. Największe odchylenia pojawiają się miejscami nad południową częścią Europy Środkowej i w rejonie Bałkanów. Listopadowe anomalie opadów są natomiast bardziej wyrównane. Polska znajduje się w pobliżu wartości normalnych, bez wyraźnego i jednolitego sygnału znacznego niedoboru lub nadmiaru. Nad zachodnią Europą, w tym w rejonie Wysp Brytyjskich i części Francji, zaznacza się większa skłonność do dodatniej anomalii opadów. Na południu i południowym wschodzie również pojawiają się obszary bardziej wilgotne, podczas gdy część północnej i wschodniej Europy pozostaje nieco poniżej normy. Najbardziej interesująco wygląda grudzień. W tym miesiącu model CFS E3 pokazuje bardzo rozległy i wyraźny obszar dodatniej anomalii temperatury obejmujący dużą część Europy. Najsilniejszy sygnał rozciąga się przez Europę Środkową i Wschodnią, obejmując również Polskę. W naszym kraju anomalie są zdecydowanie wyższe niż w poprzednich miesiącach i miejscami mogą osiągać około 2–3°C powyżej normy 1991–2020. Jeszcze silniejszy sygnał pojawia się nad częścią Bałkanów i Europy Wschodniej. Grudzień wyróżnia się również odmiennym rozkładem opadów. W dużej części północnej i środkowej Europy pojawia się dodatnia anomalia, obejmująca między innymi Wyspy Brytyjskie, Skandynawię, Niemcy, Polskę oraz część krajów położonych dalej na wschód. Oznacza to większą skłonność do miesięcznych sum opadów przekraczających normę. Jednocześnie południowa Europa, zwłaszcza część Półwyspu Iberyjskiego, basenu Morza Śródziemnego i Bałkanów, znajduje się miejscami w obszarze ujemnej anomalii. W przypadku Polski cały czteromiesięczny okres układa się dość charakterystycznie. Początek jesieni nie przynosi jeszcze bardzo silnego sygnału termicznego, ale wraz z kolejnymi miesiącami dodatnia anomalia staje się coraz bardziej widoczna. Październik i listopad wyglądają cieplej od średniej, natomiast grudzień wyróżnia się zdecydowanie najmocniej. Jeśli chodzi o opady, nie widać podobnej ciągłości. Wrzesień pozostaje blisko normy, październik jest wyraźnie bardziej suchy, listopad ponownie zbliża się do wartości przeciętnych, a grudzień przechodzi w kierunku dodatniej anomalii. Całościowo obecne wyliczenie CFS E3 nie wskazuje na chłodny przebieg jesieni i początku zimy w naszej części Europy. Wręcz przeciwnie, dominującym sygnałem jest przewaga temperatur wyższych od normy, szczególnie w listopadzie i grudniu. Rozkład opadów jest znacznie bardziej zmienny i nie tworzy jednego kierunku na cały okres. Trzeba jednak pamiętać, że są to prognozy sezonowe pokazujące przede wszystkim miesięczne odchylenia od normy, a nie konkretny przebieg pogody dzień po dniu. Dodatnia anomalia miesięczna nie oznacza, że przez cały miesiąc będzie ciepło, podobnie jak ujemna anomalia opadów nie wyklucza pojedynczych intensywnych epizodów. W kolejnych aktualizacjach rozmieszczenie i siła tych sygnałów mogą się jeszcze zmieniać, ale obecny układ zdecydowanie zwraca uwagę przede wszystkim coraz mocniejszą dodatnią anomalią temperatury w kierunku końca roku.
Źródło: https://modele.imgw.pl/
