Niż nad Europą Zachodnią i rozległy wyż na północy kontynentu

Sytuacja baryczna nad Europą wskazuje na wyraźny podział kontynentu pomiędzy rozległy obszar wysokiego ciśnienia obejmujący północną i północno-wschodnią część Europy a rozbudowaną strefę niżową rozciągającą się od zachodu. Polska znajduje się pomiędzy tymi układami, w obszarze stopniowego przejścia od wyższego ciśnienia na północy i północnym wschodzie do zdecydowanie niższych wartości występujących nad Europą Zachodnią. Najważniejszym elementem pola barycznego na zachodzie jest rozległy niż obejmujący znaczną część Wysp Brytyjskich, Francji oraz przyległych obszarów Atlantyku. Jego główne centrum znajduje się nad Francją, gdzie ciśnienie wynosi około 1001 hPa. Układ zajmuje dużą powierzchnię, a kolejne izobary otaczające centrum pokazują jego szeroki zasięg. Strefa obniżonego ciśnienia rozciąga się daleko poza sam ośrodek, obejmując również część zachodniej i południowo-zachodniej Europy. Na wschodnich obrzeżach tego rozległego niżu zaznacza się dodatkowe centrum o wartości około 1008 hPa, położone w rejonie Europy Środkowo-Zachodniej. Kolejny niewielki ośrodek niżowy, z ciśnieniem około 1010 hPa, znajduje się nad zachodnią częścią basenu Morza Śródziemnego. Całość tworzy rozbudowane pole obniżonego ciśnienia obejmujące dużą część zachodniej części kontynentu i wyraźnie kontrastujące z sytuacją panującą dalej na północ oraz północny wschód. Zupełnie inny układ baryczny widoczny jest nad Skandynawią. Znajduje się tam silny i rozległy wyż z centrum około 1027 hPa. Obszar wysokiego ciśnienia obejmuje znaczną część północnej Europy, a wartości w jego obrębie miejscami przekraczają 1028 hPa. Jego wpływ rozciąga się od Skandynawii w kierunku regionu Morza Bałtyckiego, północno-wschodniej Europy oraz części Europy Środkowej. Polska znajduje się na południowym skraju tego rozległego obszaru podwyższonego ciśnienia. Nad północną częścią kraju wartości są wyższe, natomiast w kierunku południowym i południowo-zachodnim ciśnienie stopniowo spada. Widać więc wyraźne przejście pomiędzy wyżem skandynawskim a rozległą strefą niżową znajdującą się nad zachodnią częścią kontynentu. Samo centrum głównego niżu pozostaje jednak wyraźnie odsunięte od Polski. Na południe od naszego kraju pole baryczne staje się bardziej złożone. W rejonie Alp znajduje się niewielkie centrum wyżowe z ciśnieniem około 1022 hPa, a dalej na południowy wschód, nad Bałkanami, zaznacza się następny ośrodek osiągający około 1021 hPa. Są to lokalne maksima ciśnienia oddzielające niższe wartości występujące nad zachodnią częścią Europy od kolejnych układów obecnych nad wschodnią częścią basenu Morza Śródziemnego. Nad południową Europą nie występuje jeden dominujący układ baryczny. Widocznych jest tam kilka mniejszych centrów zarówno wysokiego, jak i niskiego ciśnienia. Nad centralną częścią Morza Śródziemnego pojawiają się lokalne wyże z wartościami około 1018–1020 hPa, natomiast dalej na wschód znajduje się niż z centrum około 1008 hPa. Kolejne słabsze ośrodki niżowe występują na wschodnich i południowo-wschodnich obrzeżach przedstawionego obszaru. Najbardziej charakterystyczny układ tworzą jednak dwa rozległe systemy znajdujące się po przeciwnych stronach kontynentu. Od zachodu zaznacza się szeroka strefa niskiego ciśnienia z głównym centrum około 1001 hPa, natomiast północ Europy pozostaje pod wpływem znacznie silniejszego wyżu skandynawskiego. Pomiędzy nimi rozciąga się strefa przejściowa przebiegająca przez środkową część kontynentu. W porównaniu z wcześniejszym układem barycznym widać więc wyraźne przesunięcie głównego ciężaru wysokiego ciśnienia w kierunku północnej Europy, podczas gdy od zachodu coraz mocniej zaznacza się rozległy obszar niżowy. Polska znalazła się pomiędzy tymi dwiema strukturami, bliżej południowego obrzeża wyżu skandynawskiego, ale jednocześnie na wschód od rozbudowanej strefy obniżonego ciśnienia obejmującej Europę Zachodnią. Całościowo pole baryczne nad Europą jest więc wyraźnie podzielone. Północ i północny wschód kontynentu znajdują się w obszarze wysokiego ciśnienia związanym przede wszystkim z silnym wyżem nad Skandynawią. Zachód zdominowany jest przez rozległy niż z głównym centrum nad Francją, natomiast południe charakteryzuje się obecnością kilku mniejszych ośrodków barycznych. Polska zajmuje położenie pomiędzy głównymi układami, na pograniczu rozległego wyżu z północy i niższego ciśnienia rozciągającego się od zachodniej części Europy.