Nad Europą utrzymuje się zróżnicowana sytuacja baryczna związana z oddziaływaniem zarówno układów wysokiego, jak i niskiego ciśnienia. Zachodnia oraz częściowo środkowa część kontynentu znajduje się pod wpływem wyżu barycznego z centrum ulokowanym nad rejonem Wysp Brytyjskich i Morza Północnego. Układ wysokiego ciśnienia stabilizuje pogodę nad znaczną częścią Europy Zachodniej, ograniczając rozwój większego zachmurzenia i sprzyjając spokojniejszej cyrkulacji powietrza.
Nad północną częścią kontynentu przebiega rozbudowany system frontów atmosferycznych związanych z niżami obecnymi nad północnym Atlantykiem oraz północno-wschodnią Europą. Front chłodny rozciąga się od Skandynawii przez północną część Europy Środkowej aż po wschodnie rejony kontynentu. Wzdłuż frontu widoczna jest szeroka strefa zwartego zachmurzenia świadcząca o napływie chłodniejszego i wilgotniejszego powietrza polarno-morskiego.
Nad Skandynawią oraz północno-wschodnią Europą występują rozległe obszary zachmurzenia związane z aktywną cyrkulacją niżową. Chmury tworzą miejscami charakterystyczne pasma i struktury spiralne typowe dla stref frontowych oraz okluzji. Obszary te pozostają pod wpływem bardziej dynamicznych procesów atmosferycznych i większej wymiany mas powietrza.
Europa Środkowa znajduje się w strefie przejściowej pomiędzy stabilniejszym wpływem wyżu a aktywnym frontem chłodnym przebiegającym przez północną część regionu. Widoczne są rozległe pasma zachmurzenia ciągnące się od północnego zachodu ku wschodowi i południowemu wschodowi kontynentu. Zachmurzenie jest miejscami bardziej zwarte, szczególnie w pobliżu frontu, natomiast na południu Europy występują większe obszary rozpogodzeń.
Południowa oraz południowo-zachodnia część Europy pozostaje pod wpływem cieplejszych i bardziej suchych mas powietrza zwrotnikowego. Nad Półwyspem Iberyjskim, Francją oraz rejonem Morza Śródziemnego sytuacja baryczna jest spokojniejsza, choć miejscami rozwija się zachmurzenie konwekcyjne związane z lokalną chwiejnością atmosfery i silniejszym nagrzaniem podłoża.
W południowo-wschodniej części Europy oraz nad wschodnią częścią Morza Śródziemnego zaznaczają się lokalne układy niżowe z towarzyszącym zachmurzeniem i bardziej niestabilną pogodą. Widoczne są tam obszary chmur o charakterze konwekcyjnym związane z aktywniejszymi procesami atmosferycznymi.
Układ izobar nad większością Europy wskazuje na umiarkowaną cyrkulację powietrza. Większy gradient baryczny występuje głównie w pobliżu frontów atmosferycznych oraz nad północną częścią kontynentu, gdzie przepływ powietrza pozostaje bardziej dynamiczny. Cała sytuacja synoptyczna ukazuje wyraźny podział Europy na spokojniejszy obszar wyżowy nad zachodem i południem kontynentu oraz bardziej aktywną strefę frontową obejmującą północ i część Europy Wschodniej.
Źródło:https://meteo.imgw.pl/
