Rozległy wyż nad Europą

Sytuacja baryczna nad Europą wskazuje na dalsze umacnianie się rozległego układu wysokiego ciśnienia nad zachodnią i północno-zachodnią częścią kontynentu. Centrum wyżu pozostaje w rejonie Wysp Brytyjskich oraz Morza Północnego, gdzie ciśnienie przekracza 1028 hPa. Obszar podwyższonego ciśnienia obejmuje znaczną część zachodniej Europy i stopniowo rozciąga się w kierunku Europy Środkowej, tworząc coraz bardziej rozległą strefę stabilniejszego pola barycznego. Polska znajduje się na wschodnich obrzeżach tego wyżu. Nad krajem utrzymuje się umiarkowanie wysokie ciśnienie, a układ izobar wskazuje na niewielki gradient baryczny. Oznacza to, że nad Europą Środkową nie obserwuje się obecnie silnych kontrastów ciśnienia charakterystycznych dla głębokich układów niżowych. Jednocześnie Polska nadal pozostaje w strefie przejściowej pomiędzy wyżem dominującym nad zachodem kontynentu a obszarami niższego ciśnienia obecnymi nad jego wschodnią częścią. Nad Europą Wschodnią oraz rejonem Morza Czarnego utrzymują się ośrodki niżowe i rozległy obszar niższego ciśnienia. W porównaniu z zachodnią Europą pole baryczne pozostaje tam znacznie bardziej obniżone. Ośrodki te nie przemieszczają się jednak nad Europę Środkową, dzięki czemu wpływ wyżu na zachodzie pozostaje dominującym elementem sytuacji barycznej nad znaczną częścią kontynentu. W południowej Europie widocznych jest kilka słabszych centrów wyżowych obejmujących między innymi Półwysep Iberyjski, zachodnią część basenu Morza Śródziemnego, Półwysep Apeniński, Bałkany oraz część wschodniego basenu Morza Śródziemnego. Tworzą one rozległą strefę podwyższonego ciśnienia, która łączy się z wyżem rozbudowującym się nad zachodnią Europą. Dzięki temu znaczna część południowej części kontynentu znajduje się pod wpływem bardziej uporządkowanego pola barycznego. Rozmieszczenie izobar wskazuje, że nad Europą Środkową gradient ciśnienia pozostaje niewielki. Oznacza to słabszą cyrkulację atmosferyczną niż podczas dominacji aktywnych niżów atlantyckich. Jednocześnie coraz wyraźniej zaznacza się rozbudowa wyżu w kierunku centrum kontynentu, co świadczy o stopniowej reorganizacji pola ciśnienia nad Europą. Wyraźny pozostaje podział pomiędzy zachodnią i wschodnią częścią kontynentu. Zachód znajduje się pod wpływem rozległego wyżu, natomiast na wschodzie nadal dominują obszary niższego ciśnienia. Polska leży pomiędzy tymi układami, jednak wraz z dalszym wzmacnianiem wyżu coraz większy wpływ na sytuację baryczną nad naszym krajem może mieć właśnie cyrkulacja związana z układami wysokiego ciśnienia. Całość sytuacji wskazuje na utrzymanie przewagi wyżowej nad zachodnią Europą oraz stopniowe rozszerzanie jej oddziaływania na obszary Europy Środkowej. Jednocześnie niższe ciśnienie pozostaje skoncentrowane nad wschodnią częścią kontynentu. Obecny układ baryczny nie wskazuje na gwałtowną przebudowę cyrkulacji atmosferycznej, lecz raczej na dalszą stabilizację pola ciśnienia nad znaczną częścią Europy Zachodniej i Środkowej.