Sytuacja baryczna nad Europą wskazuje na dalszą przebudowę układu atmosferycznego, choć kontynent nadal pozostaje pod wpływem aktywnej cyrkulacji. Coraz większe znaczenie zaczyna odgrywać rozległy wyż obejmujący zachodnią i częściowo środkową Europę, podczas gdy główne układy niżowe przesuwają się nad północno-wschodnią część kontynentu. Mimo stopniowego wzrostu znaczenia wyżu, Europa nadal pozostaje obszarem zróżnicowanych warunków atmosferycznych wynikających z oddziaływania kilku odmiennych układów barycznych. Polska znajduje się na pograniczu wpływu wyżu rozbudowującego się od zachodu oraz słabnącego oddziaływania niżów obecnych nad północno-wschodnią Europą. Przez północną część kontynentu przebiega strefa frontowa związana z chłodniejszym powietrzem napływającym z kierunków północnych. Jednocześnie nad Europą Środkową zaznacza się stopniowa stabilizacja pola ciśnienia, choć nie obejmuje ona jeszcze całego regionu. Nad zachodnią Europą dominuje wyż, którego centrum znajduje się nad Wyspami Brytyjskimi. Jego wpływ obejmuje również Francję, kraje Beneluksu oraz częściowo Niemcy, sprzyjając spokojniejszemu przebiegowi pogody. Rozbudowa tego układu w kierunku Europy Środkowej powoduje stopniowe ograniczanie wpływu aktywnej cyrkulacji znanej z poprzednich dni, jednak proces ten przebiega stopniowo. Najwyższe temperatury nadal utrzymują się nad południową częścią kontynentu. Gorące masy powietrza obejmują Półwysep Iberyjski, południową Francję, Włochy oraz znaczną część Bałkanów. W tych regionach utrzymują się warunki sprzyjające wysokim temperaturom. Z kolei północ Europy pozostaje pod wpływem chłodniejszego powietrza związanego z układami niżowymi i strefami frontowymi, co utrzymuje wyraźny kontrast termiczny pomiędzy północą a południem kontynentu. Nad północno-wschodnią Europą nadal obecny jest układ niżowy wraz z rozległym systemem frontów atmosferycznych. To właśnie tam koncentruje się największa aktywność cyrkulacji atmosferycznej. W miarę oddalania się niżu na wschód jego wpływ na Europę Środkową stopniowo maleje, jednak nie zanika całkowicie. Układ izobar wskazuje na coraz wyraźniejszą przewagę wyżu nad zachodnią częścią kontynentu, przy jednoczesnym utrzymywaniu się niżów nad północnym wschodem Europy. Taki rozkład ciśnienia sprzyja stopniowej zmianie charakteru cyrkulacji nad Europą Środkową. Nie oznacza to jednak pełnej stabilizacji, ponieważ granica pomiędzy oddziaływaniem wyżu i niżu nadal przebiega stosunkowo blisko Polski. Całościowy obraz sytuacji barycznej wskazuje na utrzymanie wyraźnego podziału Europy na obszary pozostające pod wpływem wyżu i niżów. W kolejnych dniach coraz większe znaczenie może odgrywać rozbudowujący się wyż, jednak aktywna cyrkulacja nie ustępuje całkowicie. O przebiegu pogody nadal decydować będzie wzajemne oddziaływanie układów barycznych oraz położenie stref frontowych, choć widoczna jest tendencja do stopniowego zwiększania stabilności warunków atmosferycznych w zachodniej i częściowo środkowej Europie.
Źródło; https://meteo.imgw.pl/
