Wyż nad zachodnią Europą coraz wyraźniejszy

Sytuacja baryczna nad Europą wskazuje na stopniową przebudowę pola ciśnienia. Nad północno-zachodnią częścią kontynentu dominuje rozległy wyż, którego centrum znajduje się w rejonie Wysp Brytyjskich. W jego obrębie ciśnienie przekracza 1030 hPa, a obszar podwyższonego ciśnienia obejmuje znaczną część zachodniej oraz północno-zachodniej Europy. Wyż ten zaczyna rozbudowywać się również w kierunku Morza Północnego i części Europy Środkowej, stopniowo wzmacniając swoje oddziaływanie. Polska znajduje się na obrzeżach tego rozległego układu wyżowego. Nad krajem ciśnienie utrzymuje się na umiarkowanym poziomie, a układ izobar wskazuje na stosunkowo niewielki gradient baryczny. Oznacza to, że w znacznej części kraju nie widać obecnie warunków sprzyjających bardzo silnemu wiatrowi. Jednocześnie Polska pozostaje pomiędzy silniejszym wyżem na zachodzie a obszarami niższego ciśnienia znajdującymi się nad wschodnią częścią Europy, dlatego sytuacja baryczna nadal ma charakter przejściowy. Nad Europą Wschodnią oraz częściowo nad rejonem Morza Czarnego utrzymują się ośrodki niżowe, którym towarzyszy niższe ciśnienie. Ich wpływ jest jednak wyraźnie ograniczony do wschodniej części kontynentu i nie obejmuje bezpośrednio Europy Zachodniej. W południowo-wschodniej Europie oraz nad wschodnią częścią basenu Morza Śródziemnego również widoczne są lokalne obszary obniżonego ciśnienia, jednak mają one charakter regionalny i pozostają oddzielone od głównego układu wyżowego rozciągającego się nad zachodnią Europą. W południowej części kontynentu występuje kilka słabszych centrów wyżowych obejmujących między innymi Półwysep Apeniński, Bałkany oraz centralną część Morza Śródziemnego. Tworzą one pas podwyższonego ciśnienia rozciągający się od zachodniej części Morza Śródziemnego aż po południowo-wschodnią Europę. W rezultacie znaczna część południa kontynentu pozostaje pod wpływem bardziej stabilnych warunków barycznych. Rozkład izobar wskazuje, że nad znaczną częścią Europy Środkowej nie obserwuje się dużych kontrastów ciśnienia. Oznacza to, że cyrkulacja atmosferyczna jest słabsza niż w okresach dominacji głębokich niżów atlantyckich. Jednocześnie nie dochodzi jeszcze do pełnego objęcia Europy Środkowej przez centrum wyżu, dlatego pogoda nadal może pozostawać zróżnicowana i uzależniona od lokalnego położenia słabszych stref barycznych. Widoczny jest także wyraźny kontrast pomiędzy zachodnią a wschodnią częścią kontynentu. Zachód Europy znajduje się pod dominującym wpływem wyżu, natomiast na wschodzie nadal utrzymują się obszary niższego ciśnienia. Taki układ sprzyja utrzymaniu przepływu mas powietrza pomiędzy tymi obszarami i stanowi typowy przykład przejściowej reorganizacji cyrkulacji atmosferycznej nad Europą. Całość sytuacji barycznej wskazuje, że w najbliższym czasie głównym elementem kształtującym pogodę będzie rozbudowujący się wyż nad zachodnią Europą oraz utrzymujące się obszary niższego ciśnienia na wschodzie kontynentu. Nie widać obecnie oznak dominacji jednego głębokiego układu niżowego nad Europą Środkową. Coraz większe znaczenie zaczyna natomiast odgrywać wyż, którego dalszy rozwój może stopniowo zwiększać stabilność warunków atmosferycznych nad częścią kontynentu, choć przebieg tej przebudowy nadal będzie zależał od wzajemnego oddziaływania układów barycznych nad Europą.