Sytuacja synoptyczna nad Europą pozostaje dynamiczna i nadal jest kształtowana przez współoddziaływanie układów niżowych, wyżowych oraz rozległych stref frontowych. Nad północną i północno-wschodnią częścią kontynentu dominują ośrodki niskiego ciśnienia wraz z frontami atmosferycznymi, natomiast nad południowo-zachodnią Europą coraz wyraźniej zaznacza się wpływ wyżu, który sprzyja stabilniejszym warunkom pogodowym oraz utrzymywaniu się cieplejszych mas powietrza. Najbardziej aktywna strefa frontowa związana jest z rozległym niżem obejmującym północno-wschodnią Europę. System frontów rozciąga się od rejonu Morza Barentsa przez Finlandię i zachodnią Rosję, wpływając na przebieg pogody w tej części kontynentu. Jednocześnie przez Europę Zachodnią i Środkową przebiega kolejny front atmosferyczny związany z niżem zlokalizowanym nad północnym Atlantykiem. To właśnie te układy odpowiadają za utrzymywanie się zmiennej pogody oraz napływ różnych mas powietrza. Polska pozostaje pod wpływem chłodniejszego powietrza polarnego morskiego. Kraj znajduje się pomiędzy strefami frontowymi, dzięki czemu nad znaczną częścią obszaru nie obserwuje się już tak dużych kontrastów termicznych jak w poprzednich dniach. Nadal jednak przebieg frontów w sąsiedztwie Polski wpływa na zróżnicowanie zachmurzenia oraz warunków atmosferycznych, a lokalnie mogą utrzymywać się większe różnice temperatur pomiędzy poszczególnymi regionami. Nad Europą Zachodnią zaznacza się stopniowa rozbudowa wyżu znad Atlantyku. Wyższe ciśnienie sprzyja tam większej stabilizacji atmosfery, mniejszemu zachmurzeniu oraz ograniczeniu aktywności frontów. Jednocześnie nad Francją, Półwyspem Iberyjskim oraz zachodnią częścią basenu Morza Śródziemnego utrzymują się ciepłe masy powietrza, dzięki którym temperatury pozostają wysokie i w wielu miejscach przekraczają 30°C. Najwyższe temperatury nadal notowane są nad południową Europą. Gorące powietrze obejmuje przede wszystkim Półwysep Iberyjski, południową Francję, Włochy, Bałkany oraz część wschodniej części basenu Morza Śródziemnego. Z kolei nad Skandynawią, północno-wschodnią Europą oraz obszarami znajdującymi się pod bezpośrednim wpływem niżów utrzymują się wyraźnie niższe temperatury oraz większe zachmurzenie. Na analizie synoptycznej dobrze widoczny jest podział Europy na obszary pozostające pod wpływem odmiennych mas powietrza. Chłodniejsze powietrze polarne morskie obejmuje znaczną część Europy Północnej i Środkowej, natomiast cieplejsze masy powietrza utrzymują się głównie nad południem kontynentu. Granice pomiędzy nimi wyznaczają fronty atmosferyczne, które odpowiadają za największą zmienność pogody oraz okresowe zmiany temperatury, zachmurzenia i opadów. Rozmieszczenie izobar wskazuje na utrzymywanie się zachodniej i północno-zachodniej cyrkulacji nad znaczną częścią Europy Środkowej. Taki układ sprzyja dalszemu napływowi umiarkowanie chłodnego powietrza znad Atlantyku oraz ogranicza możliwość trwałego rozwoju bardzo gorących mas powietrza nad środkową częścią kontynentu. Jednocześnie nad południowo-zachodnią Europą wyż sprzyja większej stabilizacji warunków atmosferycznych. Ogólnie sytuacja baryczna nad Europą nadal pozostaje aktywna i nie wskazuje na dominację jednego, trwałego typu pogody. O przebiegu warunków atmosferycznych w najbliższym czasie nadal decydować będą przemieszczające się układy niżowe, rozwój wyżu nad zachodnią Europą oraz położenie frontów atmosferycznych. To właśnie ich wzajemne oddziaływanie będzie wpływać na rozkład temperatur, zachmurzenia i opadów zarówno w Polsce, jak i w pozostałych regionach kontynentu, utrzymując zmienny charakter pogody.
Źródło: https://meteo.imgw.pl/
